1600-1700

Ανδρικά καπέλα και καλύμματα για το κεφάλι

17ος αιώνας

Τα καπέλα έγιναν και πάλι πλατύγυρα περίπου στα μέσα του 17ου αιώνα. Εκτός από την κορυφή του καπέλου που χαμήλωσε και το πλατύ γείσο του που μετακινήθηκε ανεπαίσθητα και με κομψό τρόπο προς τη μια μεριά μπροστά, τα καπέλα διακοσμούνταν πλέον με πολλά φτερά. Τα περισσότερα φτερά ήταν λευκά, αλλά επίσης υπήρχαν και κόκκινα ή άλλα σε πιο σκούρες αποχρώσεις του καφέ. Σπάνια συναντούσε κανείς άλλα χρώματα.( Ευχαριστώ τον Joerg που μου υπέδειξε ότι υπήρχαν και άλλα χρώματα και μου έστειλε πίνακες που το αποδεικνύουν.) Το τελείωμα του καπέλου ήταν διακοσμημένο με κορδόνια, μεταλλικά σιρίτια ή ασημένιες, επάργυρες ή και χρυσές δαντέλες που τόνιζαν την κομψή καμπύλη του. Αλλά τα πλατύγυρα καπέλα με τα πολλά φτερά έγιναν πιο αυστηρά. Στην αρχή μίκρυναν . Η μια άκρη ήδη ήταν γυρισμένη και σηκωμένη προς τα πάνω, στη συνέχεια ακολούθησε και η δεύτερη και τελικά και η τρίτη. Έτσι στο τέλος του 17ου αιώνα εμφανίστηκε ένα καπέλο που ήταν γυρισμένο προς τα πάνω και από τις τρεις πλευρές και που παρέμεινε στη μόδα όλο τον 18ο αιώνα. Τα φτερά άρχισαν να λιγοστεύουν ώσπου στο τέλος αντικαταστάθηκαν από κορδόνια και μεταλλικά σιρίτια.

Τελικά, και πάλι στο τέλος του 17ου αιώνα, το καπέλο το κρατούσαν κάτω από το αριστερό χέρι, γιατί οι περούκες ήταν τόσο μεγάλες και είχαν τόσο πολλές μπούκλες που ήταν αδύνατο να το φορέσουν. Παρόλο που εκείνη την περίοδο το καπέλο ήταν άχρηστο, θεωρούταν αναπόσπαστο αξεσουάρ της ανδρικής ενδυμασίας και το κουβαλούσαν πάντα μαζί τους. Μόνο οι στρατιώτες φορούσαν το καπέλο στο κεφάλι τους. Τότε καθιερώθηκε να βγάζουν το καπέλο όταν μπαίνουν σε εσωτερικό χώρο ως ένδειξη καλών τρόπων. Πριν οι κύριοι δεν έβγαζαν το καπέλο ούτε καν στο δείπνο, ανάμεσα σε ανθρώπους ή στην εκκλησία.