11ος αιώνας

Βυζαντινά ενδύματα



  • Στην αρχή του 11ου αιώνα, τα μέλη της Αυλής και άλλοι υψηλόβαθμοι κρατικοί υπάλληλοι άρχισαν να φορούν μια απλή, στενή μπλούζα που κούμπωνε μόνη της και ήταν εντελώς διαφορετική από τη Ρωμαϊκή ενδυμασία.

  • Το βυζαντινό ένδυμα γινόταν όλο και πιο μακρύ, με μανίκια που έφθαναν μέχρι τους καρπούς.

  • Το κοστούμι κατασκευαζόταν από βαρύ ύφασμα, και ήταν πλούσια υφασμένο με χρυσές κλωστές και σχεδόν εξ’ ολοκλήρου κεντημένο με πέρλες και πολύτιμες πέτρες, ενώ είχε φάσες από χρυσό στις άκρες.

  • Όλα αυτά αύξαναν περαιτέρω την ήδη υπάρχουσα αίσθηση της τελετουργικής μεγαλοπρέπειας.

  • Οι άκρες που κατασκευάζονταν από χρυσό και οι πολύτιμες πέτρες είχαν ως στόχο να αντανακλούν το φώς, όπως το έκαναν και οι τοίχοι από μωσαϊκό.

  • Οι γυναίκες φορούσαν το ίδιο κοστούμι με τους άνδρες, ενώ ήταν το ίδιο πλούσιο και μεγαλόπρεπο.

  • Το βυζαντινό ένδυμα ήταν διαφορετικό από τα ελαφρά ρούχα στην Ελλάδα και στη Ρώμη. Το αναγκαίο χαρακτηριστικό του ήταν να κρύβει εντελώς το ανθρώπινο σώμα.

  • Με την ακαμψία του, το πάχος του υφάσματος και την άνετη και ποτέ εφαρμοστή φόρμα του, το ένδυμα περιέβαλε σχεδόν εξ’ ολόκληρου το σώμα.