1600-1700

Ανδρική μόδα

Υφάσματα, χρώματα, διακόσμηση

17ος αιώνας

Παρόλο που το κόψιμο του ανδρικού κοστουμιού απλοποιήθηκε πάρα πολύ την περίοδο του Λουδοβίκου του 14ου , η διακόσμηση εξακολουθούσε να έχει καθοριστική σημασία για τη μόδα. Όσο πιο ομοιόμορφο γινόταν το κόψιμο του παλτού τόσο πιο σημαντικά θεωρούνταν τα στολίδια, και κυρίως τα κεντήματα, τα μεταλλικά σιρίτια και τα γαλόνια. Την ίδια εποχή η κουπ των μαλλιών , τα παπούτσια και τα αξεσουάρ αποκτούσαν όλο και μεγαλύτερη σημασία.
Η μόδα στη Γαλλία διέφερε από την αγγλική, από την άποψη ότι στη γαλλική αυλή φορούσαν μόνο μεταξωτά, βελούδα και μπροκάρ, ενώ στην Αγγλία , από την άλλη, τα μάλλινα πενιέ ήταν εξίσου ακριβά και μοναδικά με τα υπόλοιπα υφάσματα, εξαιτίας της ευημερούσας και ανεπτυγμένης πλεκτοβιομηχανίας. Στη Γαλλία τα μάλλινα θεωρούνταν δεύτερη επιλογή, γιατί τα φορούσαν κυρίως οι αστοί, αλλά αργότερα, όταν η αγγλική μόδα ήρθε στη χώρα, απέκτησαν αξία. Τα κοστούμια των αυλικών ήταν κεντημένα με χρυσές, ασημένιες, ή επάργυρες μεταλλικές κλωστές ( βλ. το γαμπριάτικο κοστούμι του Δούκα του Γιορκ στον πίνακα του Τζέημς, 1673, Μουσείο του Λονδίνου).
Ακριβές και άφθονες δαντέλες κοσμούσαν τα κοστούμια των ευγενών, τις μανσέτες των μανικιών και τις γραβάτες που προέκυψαν από τους γιακάδες. Αυτές οι γραβάτες ή ήταν ολόκληρες από δαντέλα ή είχαν πλούσιες, δαντελωτές άκρες σε σκούρο χρώμα. (Για περαιτέρω πληροφορίες σχετικά με τις δαντέλες βλ. στο ανάλογο κεφάλαιο.)