1600-1700

Καλλυντικά και μόδα Χρώματα πούδρας

17ος αιώνας

Άλικο κόκκινο

Αυτή είναι εν συντομία η συνταγή: βράστε 2 ούγιες co chenille ( ίνες ινδικού φυτού απ’ όπου παράγεται ένα βελούδινο νήμα) σε σκόνη, σε τέσσερα λίτρα νερό, προσθέστε λίγο αλουμίνιο και στραγγίστε το με ένα κομμάτι ύφασμα. Όταν στεγνώσει υποτίθεται ότι θα έχει τη μορφή πούδρας.
Ένα λεξικό χρωμάτων αναφέρει ότι το χρώμα που θα προκύψει θα είναι άλικο. Εγώ χρησιμοποίησα τη μισή ποσότητα των υλικών από αυτή που δίνει η συνταγή, γιατί έκανα απλώς μια δοκιμή , αλλά και επειδή το co chenille είναι ακριβό. Έτσι κονιορτοποίησα 30 γραμμάρια co chenille σε ένα γουδί, τα έριξα σε 3 λίτρα βραστό νερό και τα άφησα για πέντε λεπτά. Αυτό το co chenille βρωμάει σαν κάλτσες που τις έχεις αφήσει καιρό σε ένα υγρό κελάρι, αφού πρώτα τις είχες φορέσει για τρεις εβδομάδες. Πρόσθεσα 2 γραμμάρια θειικό άλας αλουμινίου και ποτάσας , αλλά η κατάσταση δε βελτιώθηκε. Στράγγιξα το υλικό σε ένα πλαστικό κουβά και το έβγαλα στο μπαλκόνι ( ήταν χειμώνας, αλλά δεν είχε παγωνιά). Δεν ξέρω τι είδους « διάλυμα» ήταν , αλλά κατέληξα στο συμπέρασμα , αφού μελέτησα μερικές συνταγές για χρώματα και άλλα παρόμοια κείμενα, ότι ήταν διχλωριούχος κασσίτερος ΙΙ . Παρ’ όλα αυτά το υλικό μου απέκτησε τη μορφή κρυστάλλων, οπότε ποσό είναι δύο σταγόνες; Χρησιμοποίησα περίπου 1/8 κουταλάκι του γλυκού. Προσοχή: το υλικό αυτό είναι καυστικό.
Μετά , το άφησα μια εβδομάδα στο μπαλκόνι και επιτέλους το κόκκινο υλικό μου άρχισε να δένει. Κυρίως όμως ήταν κόκκινο και καθαρό υγρό που το ξάφρισα με προσοχή. Είναι καλό να έχετε ένα ψηλό και στενό δοχείο , ώστε το καθαρό υγρό να μείνει στην επιφάνεια πάνω από το κατακάθι. Είναι λίγο σαν να σκάβεις ένα αμμώδες έδαφος: μια λάθος κίνηση και το υλικό σηκώνεται και σε αναγκάζει να περιμένεις μέχρι να ξανακάτσει. ¨Όταν πια δεν μπορούσα να ξαφρίσω άλλο, το έβαλα σε ένα πιάτο της σούπας και το άφησα να στεγνώσει.
Το αποτέλεσμα δεν έμοιαζε με πούδρα , αλλά με μια στερεή μάζα που έπρεπε να τη σπάσω για να τη βγάλω από το πιάτο και στη συνέχεια να την κονιορτοποιήσω σε έναν κουβά Δεν είχε άλικο χρώμα ( που είναι, φαντάζομαι, ένα πολύ λαμπερό κόκκινο), αλλά έμοιαζε περίπου με το κόκκινο καρμέν που είχα στο σχολείο.
Εν τω μεταξύ ανακάλυψα σε ένα κατάστημα με χρώματα ένα καρμέν κοκκινοπορτοκαλί που φτιάχνεται σε γενικές γραμμές όπως αυτό της συνταγής, χωρίς όμως διάλυμα κασσίτερου. Αυτό είναι πολύ περισσότερο άλικο. Ποιο είναι λοιπόν το σωστό χρώμα, αυτό που έφτιαχνε ο κύριος Ντρόμντορφ; Έκανα κάποιο λάθος και μου βγήκε αυτό το σκούρο κόκκινο, ή αυτό τελικά είναι το σωστό χρώμα; Μήπως έπρεπε να χρησιμοποιήσω πιο μαλακό νερό, όπως λέει και η συνταγή ( πράγμα που ξέχασα) , έκανα λάθος στη δόση του διαλύματος από κασσίτερο, ή ο διχλωριούχος κασσίτερος ΙΙ ήταν λάθος υλικό; Κανείς δεν ξέρει, κανείς δεν μπορεί να ξέρει.
Και κάτι ακόμα: μάζεψα το υλικό που είχε μείνει πάνω στο ύφασμα με το οποίο στράγγιξα το διάλυμα και το άφησα να στεγνώσει. Το ίδιο έκανα και με το κόκκινο, στο χρώμα του καμπάρι, παχύρρευστο υγρό που είχα ξαφρίσει. Θα τα χρησιμοποιήσω και τα δύο για να βάψω υφάσματα και σαπούνια.